polityka w sieci

wszystko o polityce w sieci

czwartek

8

Czerwiec 2017

0

KOMENTARZE

Możliwości finansowania lokalnej kampanii wyborczej

Autor , Kategoria Analizy

Polskie prawo dokładnie określa możliwe jak i zakazane sposoby finansowania kampanii wyborczych. Informacje te zawarte są w Kodeksie Wyborczym z 5 stycznia 2011 roku. Wszystkie organy powoływane
w wyniku wyborów (Sejm, Senat, Prezydent RP, Parlament Europejski oraz organy samorządowe) podlegają dokładnie tym samym regulacjom.

Informacją, od której należy zacząć mówiąc o pozyskiwaniu środków w celu sfinansowania naszej lokalnej kampanii, jest to, że kandydaci nie gromadzą środków indywidualnie. Datki gromadzi i zarządza nimi komitet wyborczy za pomocą specjalnego Funduszu Wyborczego. Możemy wyróżnić komitet wyborczy partii politycznej, wyborców oraz koalicyjny komitet wyborczy (składający się z więcej niż jednej partii). Można zdefiniować go jako zespół osób, które w imieniu partii albo wyborców wykonują czynności wyborcze. Głównie zgłaszają listy kandydatów do wyborów oraz przeprowadzają kampanię. Żaden inny podmiot nie posiada tej ostatniej kompetencji.

„Art.125 Finansowanie kampanii wyborczej jest jawne.”

Najważniejszą zasadą dotyczącą pochodzenie i wydawania środków zgromadzonych przez komitet wyborczy jest jawność. Oznacza to, że zarówno to skąd pozyskano środki jak i na co je przeznaczono jest informacją publiczną, każdy obywatel powinien móc uzyskać do niej dostęp.

Kodeks Wyborczy jasno mówi o źródłach zasilania Funduszu Wyborczego:

  • Wpłaty własne członków partii politycznej
  • Darowizny, spadki i zapisy
  • Kredyty bankowe zaciągane wyłącznie na cele związane z wyborami
  •  Środki mogą pochodzić wyłącznie z wpłat obywateli polskich mających miejsce stałego zamieszkania na terenie Rzeczypospolitej Polskiej
  • Środki te mogą pochodzić jedynie od osób fizycznych. Różnego rodzaju działalności gospodarcze nie mogą przekazać swojego majątku na Fundusz Wyborczy.

 

 

Ważne!

Środki zgromadzone na Funduszy Wyborczym mogą być przeznaczone tylko i wyłącznie na cele związane
z prowadzeniem kampanii.

Ustawa nakłada na Komitety Wyborcze także ograniczenia dotyczące kwoty jaką mogą wydać na kampanię. Roczny budżet Funduszu Wyborczego nie może przekraczać 15-krotności minimalnego wynagrodzenia za pracę. W przypadku, gdy w danym roku wybory odbywają się 2 razy, kwota ta wzrasta do 25-krotności wynagrodzenia za pracę.

Środki nie mogą pochodzić ze zbiórek publicznych, kwestowanie w tym przypadku jest zabronione.

„Art.131 § 1. Zabronione jest udzielanie korzyści majątkowych przez jeden komitet wyborczy innemu komitetowi wyborczemu.”

Komitety wyborcze nie mogą dokonywać transferu środków między sobą.

Należy też dodać, że Komitety Wyborcze nie mogą przyjmować korzyści niepieniężnych o charakterze majątkowym. Wyjątek stanowią tutaj wolontariaty w postaci nieodpłatnego rozwieszania ulotek, plakatów
i pomocy w pracach biurowych.

 

Jak widać polskie prawo nie pozostawia kandydatom zbyt wielkiego pola jeśli chodzi o pozyskiwanie funduszy.  Nałożone ograniczenia mają służyć przede wszystkim zachowaniu równości szans. Temu, by czynnik ekonomiczny nie był czynnikiem przesądzającym o powodzeniu kampanii i sukcesie wyborczym.

 

Źródło:

http://www.sejm.gov.pl/prawo/kodeks/kodeks.htm